OVER SAFE SHOP
HET DOEL
Zonder zorgen boodschappen doen voor morgen, dit is het in een zin omvattend wat ik met Safe Shop wil faciliteren.
Veel mensen met een allergie lopen tegen het probleem aan dat ze het plezier en de spontaniteit in het eten zijn verloren door het altijd voorzichtig moeten zijn. Dit wil ik weer terug brengen in deze mensen hun leven.
Een voedselallergie wordt vaak onderschat waardoor er nog veel onnodige stressvolle situaties plaats vinden rondom eten en eten kopen. Het boodschappen doen duurt vaak lang en gaat moeizaam door het ontelbare omdraaien van verpakkingen en het lezen van de ingredientenlijsten. Gebruikers zelf doorstaan dit dagelijks maar voelen zich bezwaard om andere hiermee te belasten en slaan etentjes, gebak bij de koffie of even snel wat proeven vaak af.
Met Shop Safe wordt ervoor gezorgd dat boodschappen doen sneller gaat en nieuwe dingen proberen weer leuk wordt.
MIJN ROL
In dit project heb ik alles zelf opgepakt.
De rol van UX-researcher, UX-interaction designer, UI-designer zijn allemaal voorbij gekomen maar ik heb mij vooral gefocust op het UX-interaction onderdeel van beide concept-uitingen.
Deze opdracht is uitgevoerd voor mijn specialisatie Human Centered Design aan de Hogeschool Utrecht.
Yalda Shaabani, Martijn van de Zuidwind en Jasper Huintink mij begeleid binnen deze opdracht en specialisatie.
DE GEBRUIKER
De persona’s binnen dit project zijn opgesteld vanuit gebruikersonderzoek bestaande uit, thinking aloud sessies, een focusgroep en verschillende interviews. De persona’s zijn op verschillende manieren ingezet tijdens het design proces maar ook tijdens de usabilitytest op locatie.
WIREFRAMES
Het grote knelpunt vanuit de doelgroep is dat ze lang bezig zijn met het lezen van de verpakkingen, zeker als ze recent gediagnosticeerd zijn en nog in het duister tasten.
Tijdens een gesprek met de doelgroep werd er opgegooid hoe fijn het zou zijn als je boodschappen kon doen zonder iets te hoeven pakken maar toch in een oogopslag kon zien of het een veilig product was of niet. Ook werd er verteld over een allergenen kaart bij een restaurant waar symbolen duidelijk maakte of het gerecht allergenen bevatten of niet.
Met deze informatie ben ik gaan schetsen en gekomen tot implementatie van het digitale schapkaartje wat nu al veel gebruikt wordt. Op deze schapkaart worden allergenen weergegeven en kan je in een oogopslag zien of het product veilig is of niet.
Van deze lo-fi wireframes ben ik door gaan itereren naar hi-fi wireframes en vanuit daar naar het uiteindelijke eindproduct.
De grote van de iconen zijn getest met de doelgroep op kleine schaal in huiselijke setting maar ook op grotere schaal op locatie in de supermarkt. Tijdens deze laatste test hebben we ook mensen zonder allergieen het schapkaartje laten proberen omdat een groot pijnpunt wat naar voren kwam was dat mensen met allergenen niemand zomaar op pad durven te sturen voor een boodschap.
USABILITY TEST
Uit het gebruikersonderzoek kwam naar voren dat het nu een lang vervelend proces is om boodschappen te doen met een voedselallergie en dat deze mensen dit vaak ook niet uit handen durven te geven doordat ze bang zijn dat iemand dan alsnog iets meeneemt waar ze niet tegen kunnen.
Om de gebruiker en stakeholders nog meer te betrekken in de ontwikkeling van mijn product heb ik op locatie een usability test met ze gedaan. Mijn gebruikers kregen de opdracht om boodschappen te doen aan de hand van een persona met een boodschappenlijst.
Een aantal van mijn gebruikers had een voedselallergie en een aantal niet, op deze manier kon
ik beide facetten van mijn concept en product testen. Uit deze test kwam naar voren dat het proces grofweg 40% sneller zou kunnen zijn met mijn product op de markt, de gebruikers waren enthousiast en gaven ook aan dat op deze manier de drempel om bijvoorbeeld een partner hun boodschappen te laten halen nu veel lager is.
Ik heb ervoor gekozen om de test binnen een pad te laten plaatst vinden, met een controlegroep om de resultaten van mijn test betrouwbaarder te krijgen.
DIGITAL FOCUS
Om mijn project volledig te maken naar de richtlijnen vanuit de studie heb ik ook gedacht aan de digitale aspecten van dit concept en hoe deze zouden aansluiten op de behoeftes van de doelgroep. Vanuit het gross van de gebruikers die ik heb gesproken kwam naar voren dat in de periode na hun diagnose ze sterk het plezier en de spontaniteit van het eten zijn verloren omdat ze altijd twee keer moeten nadenken voor ze een hap van iets nemen of iets bestellen.
Om op deze behoefte in te spelen heb ik een functie geprototyped die elke supermarkt die zich online aanbied kan facilliteren aan hun gebruikers. Het gaat om “Allergeen vrij voor jou!”.
Het is een gebied binnen het assortiment waar gebruikers nieuwe of al bestaande allergeen vrije producten aangeboden krijgen. Op deze manier kan de gebruiker op een veilige manier nieuwe dingen uitproberen zonder daar zelf heel veel moeite voor te doen.
De functie kan werken met tags die de ingredientenlijsten filteren op allergenen.
Naast de in-app functie zou dit concept kunnen worden uitgebreid met een nieuwsbrief op maat.
PROTOTYPES
LESSONS LEARNED
Gebruiker op 1,
Dit is bij uitstek een van de dingen die ik heb geleerd binnen dit project.
Mijn valkuil aan het begin van dit project was dat ik vaak al op de feiten vooruit liep en op aannames hele leuke dingen bedacht en daardoor soms de behoefte van de gebruiker vergat.
Door mij vanaf het begin van dit project bewust te zijn van mijn valkuil heb ik mij des te beter kunnen focussen op de behoeftes van de gebruiker en leren luisteren naar kleine details die de behoeftes pas echt naar voren laten komen. En door dit alles toe te passen in de praktijk van dit project heb ik onderaan de streep veel leukere en behulpzamere diensten ontwikkeld dan dat ik ooit in het begin had kunnen bedenken.
Simpel maar fantastisch,
In dit project heb ik mij veel en vaak afgevraagd of dat wat ik deed niet te simpel en voor de hand liggend was maar door naar de gebruiker te luisteren en feedback op te halen uit mijn omgeving heb ik gezien in dit project dat simpel niet perse betekend dat het voor de hand liggend is.
Naast al deze mooie professionele ontwikkelingen heb ik mij op persoonlijk vlak ook kunnen ontwikkelen binnen dit project. Ik heb geleerd dat ik op mezelf mag vertrouwen maar ook dat ik om hulp mag vragen wanneer er iets niet lukt en dat dit niet betekend dat de ander mij dan dom vind maar vaak juist leergierig en geïnteresseerd.